امیر‌مؤمنان و وصیت به نور دیدگان

شما را سفارش مى‏كنم به ترسیدن از خدا، و این‌كه دنیا را مخواهید هر چند دنیا پى شما آید، و دریغ مخورید بر چیزى از آن كه به دستتان نیاید، و حق را بگویید و براى پاداش آن جهان كار كنید، و با ستمكار در پیكار باشید و ستمدیده را یار.

شما و همه فرزندانم و كسانم و آن را كه نامه من بدو رسد، سفارش مى‏كنم به ترس از خدا و آراستن كارها، و آشتى با یكدیگر، كه من از جدّ شما (ص) شنیدم كه مى‏گفت: « آشتى دادن میان مردمان بهتر است از نماز و روزه سالیان». خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاه گرسنه و گاه سیر مدارید، و نزد خود ضایعشان مگذارید. و خدا را خدا را همسایگان را بپایید كه سفارش شده پیامبر شمایند، پیوسته درباره آنان سفارش مى‏فرمود چندان‌كه گمان بردیم براى آنان ارثى معین خواهد نمود. و خدا را خدا را درباره قرآن مبادا دیگرى بر شما پیشى گیرد در رفتار به حكم آن. و خدا را خدا را در باره نماز، كه نماز ستون دین شماست. و خدا را خدا را در حق خانه پروردگارتان، آن را خالى مگذارید چندان كه در این جهان ماندگارید، كه اگر حرمت آن را نگاه ندارید به عذاب خدا گرفتارید. و خدا را خدا را در باره جهاد در راه خدا به مال‌هاتان و به جان‌هاتان و زبان‌هاتان بر شما باد به یكدیگر پیوستن و به هم بخشیدن. مبادا از هم روى بگردانید و پیوند هم را بگسلانید. امر به معروف و نهى از منكر را وامگذارید كه بدترین شما حكمرانى شما را بر دست گیرند آن‌گاه دعا كنید و از شما نپذیرند. پسران عبد المطلب نبینم در خون مسلمانان فرو رفته‏اید و دست‌ها را بدان آلوده و گویید امیر مؤمنان را كشته‏اند بدانید جز كشنده من نباید كسى به خون من كشته شود .

 نهج البلاغة – نامه 47 – ترجمه دكتر سید جعفر شهیدی – صفحات 320 و 321 - برگرفته از سایت رشد