دارم گُلی خوش رنگ و بو، از گلسِتان فاطمه
روی دل آرایش بود، آرام جان فاطمه
گل زهرا، گل حیدر، گل باغ پیمبر
که غیر از او، مرا نَبوَد، گل طوبی دیگر
عطر گل خوش بوی من، از عطر و بوی مجتبی است
رنگ گل خوش روی من، رنگ شهید کربلاست
گلم دارد ز گلهای دل زهرا نشانه
بود تنها گل زهرا، در این عهد و زمانه
باشد اگر پنهان کنون، روزی هویدا میشود
یوسف اگر بیند وِ را، مفتون و شیدا میشود
گلم باشد، ز گلهای گلستان نبوت
کز او گردد، جهان یک سر، پر از عطر محبت
هر صبح و شب چشم گلم، از گریه پر نم میشود
از داغ خوبان قلب او، دائم پر از غم میشود
گلم دارد به دل داغِ گل صد چاک زهرا
که شد عطشان، به خون غلطان، به روی خاک صحرا
آه ای خدای مهربان، قلب گلم را خون مخوان
از داغ زهرای جوان، چشم وِ را جیهون مخوان
بده اذن ظهورش را، که تا غمها سر آید
گل نازم، رها از غم، کنار مادر آید
از روز اول بر تو من، دل بستهام یابن الحسن
عمری بود در راه تو، بنشتهام یابن الحسن
گل زهرا، مرا تنها، به خود مگذار و مگذر
که غیر از تو، مرا نَبوَد، گل طوبی دیگر